وقتي امروز عكس ها رو نگاه كردم ديدم 4 سال چون خوابي شيرين سپري شد و دوستاني كه تا ديروز
كنار هم مي نشستيم ٬ ميخنديديم٬ ناراحت مي شديم ٬ ضد حال ميزديم( اين يه دونه مورد فقط توسط من انجام مي شد!
) و…. ديگه فقط يه خاطره هستند. ديگه فقط يه عكسند. روزگار خوشي بود
.گاهي اوقات يادآوري روزگار خوش گذشته بيشتر آدم رو آزار ميده ! نميدونم چند سال بعد اين رفقا كجا هستن چه سرنوشتي در انتظارشونه.نميدونم!
همش با خودم فكر ميكنم فقط خدا كنه كسي از كسي دلخور نباشه. خدا كنه كسي عكس رو با تلخ كامي نگاه نكنه.خدا كنه كسي با نگاه كردن عكس اذيت نشه.خدا كنه …
عمرمون داره سپري ميشه همچون خوابي طولاني و خوابي كه بعضي ها رو سبكبارتر و بعضي ديگر رو …. از اين رهگذر نميدونم اون چيزي رو كه بايد در اين خواب بدست بياريم رو بدست آورديم يا نه! هنوزم يادمون هست كه روزي قراره از اين خواب بيدارمون كنن و بهمون بگن خوابت رو برامون تعريف كن.نميدونم چقدر از اين خواب رو به ياد كسي كه ما رو دوست داره سپري كرديم.نميدونم تا چه حد در اين خواب به خاطر كسي كه ما رو دوست داره بايد ها رو بايد دونستيم و نبايد ها رو نبايد.نميدونم هنوزم يادمون هست كه براي چه چيزي به ما نعمت خواب ديدن رو دادن! و آيا ما قدر اين خواب به ظاهر طولاني رو ميدونيم .روزي همه از اين خواب بايد بيدار بشيم خدا كنه جرات تعريف كردن خوابمون رو داشته باشيم.
